سيد موسي عليزاده طباطبايي

منیره گرجی فرد در سال 1308 در تهران متولد شد. وی در یک محیط سنتی و عادی، مانند همه مسلمانان زندگی می‌کرد؛ محیطی سالم و پر از صفا، یکرنگی و عطوفت.

او درباره دوران کودکی خود می‌گوید: «ما هشت فرزند بودیم و در چنین محیطی که سرشار از پاکی و صمیمیت بود، بزرگ شدیم و چیز خاصی در زندگی ما نبود، تحصیلاتی در حد معمول داشتیم، البته پسرها می‌توانستند تحصیل کنند، ولی برای دخترها محدود بود.»

گرجی در مورد زندگی خود می‌گوید: «من با یک مریضی سخت روبه رو شدم و آن را یک پیام خدا و یک رمز دانستم و به عقیده خودم بعضی از استعدادهای ناشناخته‌ام را آنجا یافتم. می‌خواهم این واقعیت را بگویم که این‌طور نیست که یک نفر بیاید و مستقیماً دستمان را بگیرد و بالا ببرد یا پدری دانشمند داشته باشیم یا برادری با فلان شغل داشته باشیم تا بتوانیم به جایی برسیم. همان جایی که سدی در جلویمان ایجاد می‌شود، باید به خودمان برگردیم و توان حرکتمان را برای عبور از این سد بررسی کنیم، چرا که ما آن توان را داریم. باید در زندگی از این فرصت‌های بسیار عالی استفاده کنیم. ما وقتی درباره زندگی کسانی که مورد لطف قرار گرفتند، مطالعه می‌کنیم، می‌بینیم که آن‌ها در فقر، مرض، مشکل و... خدا را یافتند. وقتی خدا را یافتند آن وقت حرکت کردند.»